Guido Casaretto'nun 'The Sea Peoples' adlı kişisel sergisi, 5 Kasım - 27 Aralık 2026 tarihleri arasında Sanatorium'da sanatseverlerin ilgisine sunulacak. Sergi, coğrafi ve kültürel temsil süreçlerine odaklanarak geleneklerin ve nesnelerin özgün bağlamlarından uzaklaşmasının ardından nasıl yeniden anlam kazandığını inceliyor.
SERGİNİN TEMASI
Casaretto, sergide nesneleri ve dekoratif teknikleri kimlik, hafıza ve kültürel mirasın taşıyıcıları olarak ele alıyor. Sanatçı, kültürel bilginin zaman içerisinde nasıl parçalandığına ve yeniden yorumlandığına dikkat çekiyor. Yer değiştirmenin maddi dünyada bıraktığı izleri ve kültürel anlamların farklı coğrafyalarda geçirdiği değişimleri görünür kılıyor.
Serginin önemli parçalarından biri olan 'A FEW CAME BACK FROM MELBOURNE' çalışması, 1950’ler ve 1960’larda Levant bölgesinden Avustralya’ya göç hikâyelerinden ilham alıyor. Casaretto, göç edenlerin ailelerine gönderdikleri ya da geri dönerken yanlarında getirdikleri nesnelerin, zamanla özgün bağlamlarından nasıl uzaklaştığını vurguluyor.
YENİDEN ÜRETİM VE HAFIZA
Bu nesneler, zamanla evlerin bir parçası haline gelirken, taşıdıkları hatıralar öne çıkıyor. Hindistan kökenli bir Buda tasvirinin, uzaktaki bir aile üyesini hatırlatan bir nesne olarak kullanılması, kişisel hafızanın nesnenin kökeninden bağımsız biçimde nasıl oluştuğunu gösteriyor. Casaretto'nun 'MARMARO 2' serisi, doğal oluşumlarla insan yapımı yeniden üretim arasındaki ilişkiye dikkat çekiyor.
Sanatçı, gerçek mermerin kullanılamadığı alanlarda mermer görünümünü yaratan sıva ustalarının uygulamalarını yeniden ele alıyor. Bu eser, tarihî Zografyon Lisesi’nin giriş zeminine bir gönderme yapıyor.
KÜLTÜREL ÜSLUPLAR VE DEĞİŞİM
'YOUR WELL TRAVELED UNCLE 2' serisi, dekoratif üslupların özgün kültürel bağlamlarından koparak farklı coğrafyalarda yeniden üretilmesini konu alıyor. Doğu Asya'nın ev içi mekânlarında gelişen görsel biçimlerin, sanayi üretiminin yaygınlaşmasıyla Batılı zanaatkârlar tarafından nasıl uyarlanarak Avrupa pazarlarına taşındığını inceliyor.
Sergi, göç, maddi kültür, zanaat ve tarih arasındaki ilişkileri bir araya getirerek, kültürel mirasın sabit bir bütün olmaktan ziyade karşılaşmalar ve yeniden üretimlerle şekillenen dinamik bir süreç olduğunu vurguluyor.
