Japonya'daki yeni bir sinir bilimi araştırması, oksitosin hormonunun sosyal bağlar ve güven ile ilişkisinin yanı sıra, korkuyu geride bırakma mekanizmasında da önemli bir rol oynadığını göstermiştir. Araştırmacılar, stres ve duygusal tepkileri yöneten paraventriküler talamus (PVT) bölgesini incelemiş, genetik mühendislik yöntemleriyle modifiye edilmiş fareler üzerinde deneyler gerçekleştirmiştir.
Bu çalışmada, oksitosin reseptörü taşımakta olan özel bir nöron grubunun korku sönümlenmesi ve sosyal etkileşim üzerindeki etkisi belirlenmiştir. PVT bölgesindeki oksitosine duyarlı nöronların kimyasal yöntemlerle baskılandığında, farelerin yabancı hayvanlarla sosyal etkileşim kurma isteğinin azaldığı gözlemlenmiştir. Deneylerin ilerleyen aşamalarında, farelere hafif elektrik şoku verilen bir ortam gösterildi.
Ortam güvenli hale geldiğinde ve şok kesildiğinde, nöronları baskılanan farelerin tehlikenin geçtiğini algılamakta zorlandığı ve uzun süre hareketsiz kalarak ‘korku donması’ tepkisi verdiği saptanmıştır. Oksitosin duyarlı nöronların uyarılması ise korku tepkisini hafiflettiği kaydedilmiştir. Beynin diğer bölgelerindeki benzer hücrelerin manipülasyonu bu etkiyi sağlamamış; bu durum mekanizmanın doğrudan talamusa özgü olduğunu kanıtlamıştır.
Uzmanlar, oksitosinin beynin her bölümünde aynı şekilde çalışmadığını ve sinir devrelerine göre sosyal yakınlaşma ya da tehlike analizini etkilediğini vurgulamaktadır. Araştırma ekibi, sosyal geri çekilme ve travmatik korkuların kontrol edilememesi durumlarının otizm spektrum bozukluğu, yaygın anksiyete ve travma sonrası stres bozukluğuyla ilişkilendirildiğini belirtmiştir.
Talamustaki bu nöronal ağın haritalandırılması, korku regülasyonu ve sosyal iletişim güçlüğü çeken hastalar için yeni nöropsikiyatrik tedavilerin geliştirilmesine zemin hazırlayabilir.
