İzmir İtfaiyesi’ne bağlı Tire İtfaiye Grubu'nda santral görevlisi olarak çalışan Yaşar Karaduman (52), cam kemik hastalığına rağmen 24 yıldır görev yapıyor. 110 santimetre boyu ve 110 numaralı itfaiye acil çağrı hattı nedeniyle '110 Yaşar' olarak tanınan Karaduman, ihbarların ilgili ekiplere iletilmesi ve koordinasyon çalışmalarında görev alıyor.
Karaduman, tıptaki adıyla 'osteogenesis imperfekta', halk arasında bilinen adıyla ‘cam kemik’ hastalığı ile dünyaya geldi. Çocukluk yıllarında yaşadığı sağlık sorunları nedeniyle ailesi, tedavi sürecinde büyük fedakarlıklar yaptı. Tedavi masrafları nedeniyle evlerini satmak zorunda kalan aile, oğullarının eğitimini sürdürebilmesi için çaba gösterdi.
Annesi, Yaşar'ı okula götürmek için kucağında taşıdı. 2000 yılında Tire Belediyesi'nde taşeron bir işçi olarak çalışmaya başlayan Karaduman, 2002'de belediyenin engelli bireylere yönelik açtığı sınavı geçerek itfaiye teşkilatında görevlendirildi.
İTFAİYE GÖREVİNE GEÇİŞİ
O tarihten bu yana santral görevlisi olarak çalışan Karaduman, yazışmaları takip ediyor, gelen ihbarları ilgili ekiplere iletiyor ve koordinasyon sürecinde görev alıyor. Geçmişte kullanılan 110 numaralı itfaiye acil çağrı hattı ile boyunun örtüşmesi nedeniyle '110 Yaşar' olarak anılmaya başladı. Karaduman, "O zamanlar 110 vardı, 112 yoktu.
Boyum da 110 santimetreydi. Bana '110 Yaşar' dediler. Her yerde bu isimle tanındım" dedi.
2014 yılında Bütünşehir Yasası ile İzmir Büyükşehir Belediyesi bünyesine geçen Tire İtfaiye Grubu'nda görevini sürdüren Karaduman, sahada çalışmayı ve arama kurtarma faaliyetlerine katılmayı istediğini söyledi. İtfaiyeciliğin kendisi için önemli bir meslek olduğunu vurgulayan Karaduman, santraldeki görevinde ihbarların zamanında alınmasının önemini dile getirdi.
ENGELLİ BİREYLER İÇİN EĞİTİM ÇAĞRISI
Karaduman, "Ben arama kurtarmada olmak isterdim. Çünkü birinin evini, iş yerini, canını kurtarıyorsunuz. Sonra huzurlu bir şekilde buraya geliyorsunuz.
Benim işim de güzel. Gelen ihbarları zaman kaybetmeden ilgili ekiplere iletiyorum. Burada da koordinasyon ve zamanla yarış söz konusu.
Ben de işimi en iyi biçimde yapmaya çalışıyorum" ifadelerini kullandı. İtfaiyeciliğin fedakarlık gerektirdiğini belirten Karaduman, "Kafanızı yastığa koyduğunuzda 'Ben bugün başardım, can kurtardım, mal kurtardım, bir hayvanı kurtardım' diyebilmek çok güzel. Her mesleğin tadı ayrı ama itfaiye daha farklı" dedi.
Görev süresince ekip arkadaşlarıyla iyi ilişkiler kurduğunu söyleyen Karaduman, meslektaşlarının kendisine destek olduğunu aktardı.
ANILARINI PAYLAŞTI
İhbar üzerine olay yerine hareket eden ekiplerin arkasından dua ettiğini anlatan Karaduman, çalışma arkadaşlarının kendisine yaklaşımının kendisi için önemli olduğunu ifade etti. Engelli bireylerin eğitim ve sosyal yaşamda yer almasının gerekliliğini vurgulayan Karaduman, ailelere çocuklarının gelişimini desteklemeleri çağrısında bulundu. Karaduman, "Birçok engelli gördüm.
Hayatla barıştırmamışlar, okutmamışlar çocuklarını. Engelli çocuğunuzu okutun. Onları kendilerini geliştirebilecekleri kurslara gönderin.
Aileler çocuklarından utanmamalı, onlara sahip çıkmalı. Biz utanılacak insanlar değiliz. Bize balık yemesini değil, balık tutmasını öğretin" ifadelerini kullandı.
Çalışma hayatında kendisine fırsat verilmesinin önemini belirten Karaduman, engelli bireylerin eğitim almalarının ve yeteneklerini geliştirebilecekleri alanlarda desteklenmelerinin gerekliliğine dikkat çekti. İtfaiye teşkilatında yaşadığı bazı anıları paylaşan Karaduman, yangın söndürme hortumuna aniden su verilmesiyle oluşan basıncın kendisini havaya kaldırdığını ve ekip arkadaşlarının kendisini tutmak zorunda kaldığını anlattı.
Ayrıca, merdivenli itfaiye aracına çıktığı günü de unutamadığını belirten Karaduman, "O sırada çok heyecanlandım ve aşağıya bakamadım" dedi. Hayata olumlu bakmaya çalıştığını ifade eden Karaduman, "Hep pozitif baktım hayata. Çünkü hayat saç kılı kadar incecik. Bu güzel doğanın, güzel yaşamın kıymetini bilmek lazım" diye konuştu.
