İzmir'de bir banka çalışanı, iş yerinde maruz kaldığı psikolojik taciz nedeniyle manevi tazminat kazandı. 2001 yılından beri çalıştığı bankada 2014 yılında takım lideri olarak görevlendirilen çalışan, yeni müdürünün kendisine yönelik aşağılayıcı ve tehditkar davranışlarda bulunduğunu öne sürdü. Çalışan, müdürünün tutumunu üst yönetime bildirdikten sonra baskıların arttığını belirtti.
Mola sürelerinin takip edildiğini, diğer çalışanlara verilen idari izinlerden yararlanamadığını ve toplantılarda hakarete uğradığını ifade etti. Ayrıca sürekli gözetim altında tutulduğunu ve diğer takım liderleriyle iletişiminin engellendiğini savundu.
DAVA SÜRECİ NASIL İŞLEDİ?
Çalışan, 13 Mart 2020 tarihinde iş sözleşmesinin feshedilmesi sonrası maddi, manevi ve ayrımcılık tazminatı talebiyle dava açtı. Banka ise çalışanın iş sözleşmesinin gerekçelerden kaynaklandığını, mobbing şikayeti üzerine yapılan disiplin soruşturmasında sistematik yıldırma davranışı tespit edilmediğini belirterek davanın reddini istedi.
MAHKEME KARARI VE DELİLLER
İzmir 20. İş Mahkemesi, tanık ifadeleri, e-posta yazışmaları ve sağlık raporlarını değerlendirerek çalışanın psikolojik tacize maruz kaldığına karar verdi. Mahkeme, çalışanların tuvalete üst üste iki kez gitmesinin dahi sorun edildiğini ve bununla ilgili e-posta gönderildiğini kaydetti.
Kararda, davacıya mola saatleri konusunda uyarı mesajı gönderildiği, aynı gün içinde birkaç saat sonra molaya çıkan çalışanlara yönelik rencide edici e-postaların gönderildiği de yer aldı. Çalışanın diğer takım liderlerinden daha fazla iş yükü üstlendiği ve yöneticisi tarafından aşağılayıcı davranışlara maruz bırakıldığı tespit edildi.
HUKUKİ SÜREÇ VE SONUÇ
Mahkeme, iş sözleşmesinin feshine gerekçe gösterilen küçülme nedeniyle başka bir çalışanın işten çıkarılmadığını belirterek çalışanın şikayetlerinin değerlendirilmediği ve iş sözleşmesinin feshedilmesiyle psikolojik tacizin oluştuğuna hükmetti. Manevi tazminat talebi kabul edilirken, maddi tazminat ve ayrımcılık tazminatı talepleri reddedildi. Bankanın istinaf başvurusu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedildi.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, verilen hükmü usul ve kanuna uygun bularak onadı.
