Gelişen teknoloji ve değişen yaşam koşulları nedeniyle yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalan semercilik mesleği, minyatür eserlerle yaşatılmaya çalışılmaktadır. Bu mesleğin son temsilcilerinden biri olan Nurettin Baysal, zanaatını geleceğe taşımak için çaba gösterirken gençlerin ilgisizliğinden şikayet etmektedir. 65 yaşındaki Nurettin Baysal, semerciliğin geçmişte kırsal yaşamın önemli bir parçası olduğunu belirtmektedir.
Ulaşım ağlarının gelişimi ve hayvancılığın azalması sebebiyle büyük semerlere olan talebin azaldığını ifade eden Baysal, bu durumun kendisini minyatür semer üretmeye yönlendirdiğini dile getirmiştir.
BESİCİLERDEN BEKLENTİ
Baysal, geçmişte yük taşımacılığında at, eşek ve katırların sırtına konulan semerlerin artık sadece dekoratif amaçlı ilgi gördüğünü vurgulayarak, belediyenin desteğiyle bu geleneksel zanaatı yaşatmak için mücadelesinin sürdüğünü aktarmaktadır. Ayrıca, mesleğin geçmişteki parlak günlerini hasretle anarken, günümüzde binek hayvanı kalmadığı için büyük semer yaptıran kişi sayısının gittikçe azaldığını ifade etmektedir.
Baysal, kendisine belediye tarafından tahsis edilen bir yer sayesinde bu zanaatı yaşatmaya çalıştığını ve şunları eklemektedir: "Mesleğimiz çok önceki zamanlarda son derece meşhur ve kıymetli bir sanattı. Ancak günümüzde binek hayvanı kalmadığı için büyük semer yaptıran veya isteyen kalmadı. Biz de bu meslek tamamen unutulmasın, yaşatılabilsin diye mecburen minyatür semer üretimine döndük.
Sağ olsun belediye bize bir yer tahsis etti, onların desteğiyle bu zanaatı yaşatmak için mücadele veriyoruz."
ÇIRAĞI YETİŞTİREMİYOR
Nurettin Baysal, mesleğin geleceğinden duyduğu endişeleri de dile getiriyor. Gençlerin zanaat öğrenmeye ilgi göstermemesi ve kısa yoldan kazanç elde etme hevesi, onun için bir sorun haline gelmiştir. Ustasıyla birlikte öğrendiği bu değerli zanaatı bir başka kişiye öğretmek ve yetiştireceği bir çırak bulmak istediğini belirten Baysal, gençlerin böyle geleneksel mesleklere önem vermediğini vurgulamaktadır.
Baysal, gençlerin zanaata ilgisizliğinden duyduğu üzüntüyü dile getirirken, sözlerini şöyle tamamlamaktadır: "Ustamdan öğrendiğim bu değerli zanaatı ben de bir başkasına öğretmek, yetiştirecek bir çırak bulmak istiyorum. Ama gençler gelmiyor. Şimdiki çocuklarda çok para kazanalım, bir anda zengin olalım hevesi var.
Bu tür emek isteyen zanaatlara gönül veren kalmadı. Sadece semercilik değil, diğer geleneksel meslekler de aynı durumda. Gençlerimiz mesleklere önem vermiyor; bu durum bizleri çok mağdur ediyor ve gerçekten çok üzülüyoruz.
Gelsinler, öğretime açık kapımız var. Yeter ki bir meslek edinsinler, zanaatımız ölmesin ve gözümüz arkada kalmasın. Unutulmaya yüz tutan bu mirasa sahip çıkılması en büyük dileğimiz."
