İstanbul'da bir çift, evlenmek üzere 26 Temmuz 2020 tarihini düğün tarihi olarak belirledi. Ancak düğün öncesinde, kına gecesinde erkeğin eline altın konması konusunda taraflar arasında anlaşmazlık yaşandı. Düğün günü geldiğinde, kız tarafı hazırlıklara devam ederken erkek, evlenmekten vazgeçtiğini duyurdu.
Telefonla ilettiği mesajında, “Ben evlilikten korkuyorum, yapamayacağım” diyerek düğüne katılmayacağını belirtti. Nişanın bozulmasının ardından erkek, kadın tarafından hediye edilen ziynetlerin iadesi ve tazminat talebiyle dava açtı. Kadın da karşı dava açarak maddi ve manevi tazminat talebinde bulundu.
Bakırköy 13'üncü Aile Mahkemesi, hediye edilen bazı ziynetlerin iadesine karar verdi ancak diğer hediyelerin iadesi ve manevi tazminat taleplerini reddetti. Karar, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56'ncı Hukuk Dairesi'ne taşındı. 2024 yılında verilen karara her iki taraf da temyiz başvurusunda bulundu. Yargıtay 2'nci Hukuk Dairesi, erkeğin tüm temyiz itirazlarını reddetti.
Kadının manevi tazminat talebini ise değerlendirdi. Yargıtay, Türk Medeni Kanunu'nun 121'inci maddesine atıf yaparak, nişanın bozulması nedeniyle kişilik hakları ihlal edilen tarafın, kusurlu diğer taraftan manevi tazminat talep edebileceğini belirtti. Ancak Yargıtay, nişanın bozulmasının tek başına manevi tazminat için yeterli olmadığını, kişilik haklarının saldırıya uğradığının kanıtlanması gerektiğini kaydetti.
Somut olayda, nişanı haksız yere bozan tarafın erkek olduğuna hükmedildi ve erkeğin düğün günü yaptığı açıklamaların kadının kişilik haklarını ihlal ettiği ifade edildi. Manevi tazminatın hakkaniyete uygun, ceza niteliğine dönüşmeyecek ve zenginleşme aracı olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği vurgulandı. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nin kadının manevi tazminat talebinin reddine ilişkin kararı, Yargıtay tarafından kadın lehine bozuldu.
Erkeğin tüm temyiz itirazları ise reddedildi. Bozma dışında kalan temyiz konuları onandı.
